DUCHOWNI
Duchownymi Zakonu są:
1) przeorzy;
2) starsi oblaci;
3) oblaci;
4) misjonarze;
Duchowni Zakonu są powoływani i odwoływani przez Kapitułę Generalną Zakonu.
Duchowni Zakonu będący starszymi oblatami i przeorami mogą używać tytułu „ksiądz”.
W przypadku sprawowania funkcji Przełożonego Zgromadzenia Zakonu przez przeora lub starszego oblata, przysługuje mu tytuł „Pastor”.
Duchownym Zakonu może być członek Zakonu (kobieta lub mężczyzna), który ma powołanie i przygotowanie do służby oraz:
1) jest osobą pełnoletnią;
2) posiada dobrą opinię w swoim środowisku lokalnym i cieszy się powszechnym zaufaniem;
3) spełnia wytyczne Pisma Świętego;
4) złożył wniosek do Kapituły Generalnej Zakonu o powołanie na duchownego;
5) przeszedł okres próbny, zdał egzamin wewnętrzny organizowany przez Kapitułę Generalną Zakonu z wynikiem pozytywnym oraz uzyskał święcenia i złożył ślubowanie zakonne, w przypadku misjonarza dodatkowo powinien ukończyć kurs misyjny organizowany przez EZB.
Okres próbny i przygotowanie do duchownieństwa w EZB odbywa się w Świętokszyskim Seminarium Teologicznym - obejmuje przygotowanie duchowe i merytoryczne poprzez zdobywanie wiedzy teologicznej oraz kształtowanie praktycznych umiejętności niezbędnych w służbie.
Duchownym Zakonu może być także członek Zakonu, który posiada już status duchownego innego kościoła lub związku wyznaniowego prawnie uznanego w Rzeczpospolitej Polskiej lub za granicą oraz został powołany na duchownego Zakonu przez Kapitułę Generalną Zakonu oraz złożył ślubowanie zakonne.
Duchowny Zakonu jest ustanowiony na czas nieokreślony.
1. Zadaniem duchownych Zakonu jest troska o rozwój Zakonu i realizowanie celów i kierunków działalności wytyczonych przez Statut Zakonu oraz Pismo Święte.
2. Duchowni Zakonu mogą prowadzić posługę duszpasterską i realizować misję Zakonu poprzez:
1) organizowanie i przewodniczenie obrzędom religijnym i modlitwom;
2) realizowanie celów i kierunków działalności wytyczonych przez Pismo Święte i władze Zakonu;
3) pełnienie funkcji Przełożonych Zgromadzenia Zakonnego lub Domu Zakonnego;
4) kontemplację osobistą Słowa Bożego i rozwój duchowy;
5) posługiwanie chorym i potrzebującym w duszpasterstwie zdrowia;
6) udzielanie posługi pocieszenia potrzebującym, słabym i zagubionym;
7) wspieranie w odnowie osobistego życia duchowego, modlitwy, relacji z Bogiem i bliźnimi;
8) dążenie do budowania wspólnoty Zakonu poprzez rozwijanie otrzymanych darów i charyzmatów;
9) wspieranie innych duchownych w ich powołaniu;
10) nauczanie członków Zakonu i wspieranie ich w realizacji misji Zakonu;
11) udział w krajowych i zagranicznych misjach wypełniających zadania statutowe Zakonu
Duchowni Zakonu mogą zawierać związki małżeńskie oraz posiadać potomstwo.
Duchowni Zakonu mogą korzystać ze stroju duchownego, którym jest prosty habit przepasany pasem lub sznurem, jak również nosić koszulę z koloratką.
Duchowni Zakonu posiadają uprawnienia i obowiązki osób duchownych zgodnie z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, w tym prawo do zachowania tajemnicy rozmowy duszpasterskiej jako tajemnicy spowiedzi.
Kompetencje duchownych mogą zostać ograniczone lub poszerzone przez Kapitułę Generalną Zakonu na wniosek duchownego lub Generała Zakonu.
1. Duchowny Zakonu sprawujący obowiązki oblata przez okres co najmniej 5 lat, może zostać powołany na stanowisko (funkcję) starszego oblata.
2. Duchowny Zakonu sprawujący obowiązki starszego oblata przez okres co najmniej 5 lat, może zostać powołany na stanowisko (funkcję) przeora.
3. Zakres obowiązków misjonarza, oblata i starszego oblata określa dekret Kapituły Generalnej Zakonu.
Zakon
Ewangeliczny
„Dla tych, którzy są bez zakonu, jakobym był bez zakonu, chociaż nie jestem bez zakonu Bożego, lecz pod zakonem Chrystusowym, aby pozyskać tych, którzy są bez zakonu”.
(1 kor. 9;21)